Nieuws

Sneeuw opkomst!

maandag, 21 januari 2019  

Sneeuw op komst!!!

Even een paar tips zodat het voor uw hond ook sneeuwpret wordt:

– Smeer de voetzooltjes van uw hond in met vaseline
om irritatie te voorkomen
– Spoel na het wandelen de pootjes af met lauw water
– Pas op voor zoutvergiftiging
– Laat uw hond niet op het ijs.

Laat uw hond geen sneeuw eten dit zorgt vaak voor diarree.

 

Een super en gezond 2019!

zondag, 30 december 2018  

Fijne kerstdagen

maandag, 24 december 2018  

Fijne kerstdagen!

Onbetrouwbare testen voor DCM

dinsdag, 11 december 2018  

Onbetrouwbare testen voor DCM

2018/12/10 – 21:20
Dilaterende Cardiomyopathie, beter bekend als DCM, is een afwijking aan het hart waarbij de kracht van het spierweefsel steeds verder afneemt, tot er een verwijding van de linker- of beide hartkamers is ontstaan. Deze verwijding heeft een verminderde pompfunctie tot gevolg, waardoor ook andere delen van het hart kunnen dilateren en er andere hartstoornissen kunnen ontstaan.
Als de ziekte in het beginstadium is, is het vrijwel onmogelijk dit te herkennen. Hooguit zal de hond eerst wat sneller moe worden of wat eerder buiten adem raken, maar meestal gaat dit onopgemerkt. Bij een dergelijke sluipende ziekte is het dan ook logisch dat mensen er alles aan doen een test te vinden. Maar helaas, er wordt wel veel onderzoek gedaan, maar een betrouwbare test is er tot op heden niet. Er zijn wel allerlei goede onderzoeken, maar DCM is een ziekte die op meerdere genen ligt en die bovendien in een groot aantal rassen gemuteerd lijkt te zijn, zodat een oplossing bijna onmogelijk blijft.
Wie gaat zoeken naar onderzoeksresultaten komt al snel op de OMIA-website (Online Mendelian Inheritance in Animals) , waar dergelijke onderzoeken netjes per probleem vindbaar zijn. Daar blijkt dat een van de onderzoeksresultaten vrij recent is omgezet in een DNA-test, maar wel heel nadrukkelijk voor één ras.
Een DNA-test die ook in Nederland beschikbaar is, en wel bij VHL. De OMIA-website geeft aan: “De basis voor deze test is de marker die werd gevonden door Meurs et al. (2012), het is duidelijk dat enige DNA-test gebaseerd op deze mutatie geen goede indicatie van betrouwbaarheid geeft voor deze ziekte in Dobermanns.” (The basis for this test is the linked marker reported by Meurs et al. (2012). Given the results of Meurs et al. (2012), it is evident that any DNA test based on this mutation will not be a good indicator of liability to this disorder in Dobermans.) Groot was de verbazing dan ook toen VHL deze test bleek aan te bieden voor Boxer, Dobermann en Ierse Wolfshond. Het ging hier om test H434.

De begeleidende tekst op de site van VHL zegt: “Dit kenmerk vererft op een autosomale, recessieve, manier. Dit betekent, dat een dier vrij kan zijn (homozygoot normaal), lijder (homozygoot afwijkend) of drager (heterozygoot). Dragers kunnen de mutatie verspreiden in de populatie zonder dat ze zelf de symptomen hebben. Hierdoor is met name het aantonen van dragers van groot belang om verspreiding te voorkomen.”
Omdat uit onderzoek overduidelijk is gebleken dat dit geen correcte weergave van feiten is, nam Dogzine contact op met VHL. Men gaf aan de informatie te hebben van… OMIA.
Dogzine verzocht om uitleg over de verschillen in weergave. VHL wilde in eerste instantie niet terugbellen maar na enig aandringen kregen we telefonisch contact. Na uitleg dat de OMIA-website toch echt heel wat anders zegt, meldde VHL dat men het daar anders zag en dat wij daar maar over moesten schrijven wat wij wilden, men had geen commentaar.
Daarom bij deze een waarschuwing.
De test wordt aangeboden met incorrecte uitleg en is derhalve absoluut niet serieus te nemen.
De DNA-test die voor DCM beschikbaar is bij VHL is:
 Niet van toepassing op Boxer of Ierse Wolfshond
 Niet autosomaal recessief
 Niet 100 % betrouwbaar aangezien DCM geen enkelvoudige aandoening is maar een probleem waarbij meer genen betrokken zijn
 Niet te gebruiken om dragers op te sporen aangezien dat niet mogelijk is bij DCM
Auteur
Marjoleine Roosendaal
bron
Bron: OMIA
Test van VHL

Herfst tips voor uw hond

donderdag, 11 oktober 2018  

Herfsttips voor uw hond
De herfst is vaak heerlijk om lange wandelingen te maken met de hond en daarna weer gezellig binnen op te warmen. In de herfst zijn er ook weer zaken om extra op te letten. We hebben een aantal tips voor u op een rij gezet.
Eikels, dennenappels en kastanjes
Ze liggen er weer volop, de eikels, dennenappels en kastanjes. Veel honden vinden het leuk er mee te spelen of eten ze op. Voorkom dit! In eikels zit een giftige stof, genaamd looizuur. Dit kan leiden tot buikkrampen, braken en diarree. Ook kunnen eikels, dennenappels en kastanjes bij doorslikken leiden tot een verstopping in de darmen. Dit kan vaak alleen worden verholpen met een operatie.
Takken
Op een mooie herfstdag in het bos met stokken gooien is een leuk spelletje voor de hond. Helaas kunnen takken splinteren of zelfs in zijn geheel beschadigingen geven in de mond- en keelholte. Dit kan zorgen voor vervelende ontstekingen. Speel dus liever met een veilig alternatief, zoals speciale werpsticks.
Paddenstoelen
Paddenstoelen kunnen giftig zijn. Voorkom dus dat uw hond deze opeet. Neem contact op met uw dierenarts wanneer uw hond van een paddenstoel gegeten heeft. Maak een foto van de paddenstoel, zodat beoordeeld kan worden om welke soort het gaat.
Teken en vlooien
In de herfst zijn teken nog duidelijk aanwezig, blijf uw hond dus goed controleren na elke wandeling. Ook vlooien kunnen we het hele jaar door zien. En nu de verwarming weer aan gaat, zitten ook vlooien lekker warm in huis. U kunt uw hond preventief behandelen tegen zowel vlooien als teken.
Herfstmijt
Wanneer uw hond jeuk heeft na een lekkere wandeling, is het belangrijk om goed te letten op tekenen van de herfstmijt (ook wel oogstmijt genoemd). Dit zijn kleine oranje mijten die je met het blote oog kunt zien. Ze zijn te behandelen met een goed vlooienmiddel.
Schemering en donker
Bij het uitlaten in het donker, is het fijn als u en uw hond gezien worden. Voorkom ongelukken door reflecterend materiaal en lampjes bij uzelf en uw hond om te doen. Er zijn allerhande producten op de markt.
Regen en stormachtig weer
Regenbuien in de herfst komen natuurlijk regelmatig voor. Honden met een dunne vacht of die bijvoorbeeld geschoren zijn na een operatie, kunnen dan snel afkoelen. U kunt uw hond dan een speciale (regen)jas aandoen, zodat hij/zij lekker warm en droog blijft. Probeer te vermijden dat uw hond uit plassen gaat drinken. Deze kunnen veel bacteriën bevatten, waaronder de veroorzaker van de ziekte van Weil. Zorg dat uw hond hiertegen is gevaccineerd.
Sommige honden zijn bij stormachtig weer wat onrustiger. De kans op weglopen is dan groter. Houd uw hond dus in de gaten en zorg ervoor dat het chipnummer ook op uw naam en adres is geregistreerd. Mocht uw hond dan zijn weggelopen, kan deze altijd weer worden teruggevonden.
Antivries
Ruitensproeiervloeistof, antivries, koelvloeistof en remolie bevatten vaak de stof ethyleenglycol. De vloeistof smaakt lekker zoet en veel dieren vinden dit aantrekkelijk. Helaas is het erg giftig! Ethyleenglycol tast de nieren aan. De verschijnselen bestaan onder andere uit braken en neurologische verschijnselen, zoals een dronkemansgang. Uiteindelijk zal de hond eraan overlijden, indien er niet tijdig wordt ingegrepen. Neem dus contact op met uw dierenarts wanneer u vermoed dat uw hond deze vloeistof heeft binnengekregen. En uiteraard is voorkomen beter dan genezen! Berg de vloeistoffen op een veilige plaats op en verwijder eventueel gemorste vloeistof.
Met dank aan de dierenapotheker.

10 jaar voor Lorraine en Leonardo!

zaterdag, 04 augustus 2018  

Vandaag zijn Lorraine en Leonardo 10 jaar geworden!  Gefeliciteerd!!

Dierenbescherming waarschuwt

woensdag, 18 juli 2018  

Dierenbescherming waarschuwt: blauwalg ook gevaarlijk voor honden

Met dit warme weer vinden veel honden een verfrissende plons in natuurwater heerlijk. Maar pas op. Stilstaand water kan de giftige blauwalg bevatten. Je hond kan er ernstige schade aan lever en zenuwstelsel van krijgen als hij veel water binnenkrijgt, waarschuwt de Dierenbescherming.
Stinkend water
Water dat vervuild is met blauwalg is te herkennen aan een blauw/groene verfachtige laag. Bovendien ruikt het water niet fris. Een hond kan ook ziek worden van het drooglikken van zijn vacht. Spoel daarom de hond zo snel mogelijk af met schoon water nadat hij in een vervuilde sloot is gesprongen.
Het binnenkrijgen van blauwalg kan leiden tot diarree, ademhalingsproblemen en krampen. Bel bij twijfel direct een dierenarts. Deze kan dan braakmiddel toedienen waardoor de giftige stoffen eruit komen.
Toch zwemmen?
Toe aan een verfrissende duik maar weet je niet waar het veilig kan? De website www.zwemwater.nl geeft aan waar je schoon en veilig het water in kan duiken. Met of zonder je trouwe viervoeter.
Bron: de Dierenbescherming

DCM onderzoek Melisssa!

vrijdag, 29 juni 2018  

Yes weer opnieuw een mooie uitslag voor Melissa:

Vandaag de uitslag van Melissa ontvangen van het DCM onderzoek.
Echo hart en 24 uur EKG graad 0, op dit moment DCM vrij.

Super blij met deze uitslag!!

zwemwater kan gevaarlijk zijn

dinsdag, 05 juni 2018  

Denk niet dat het jouw hond niet overkomt: ieder jaar weer overlijden er honden door blauwalg en botulisme. Zwemmen in warm, stilstaand water kan levensgevaarlijk en fataal zijn.
Blauwalgen zijn bacteriën die lijken op wier of alg en een olieachtige, stinkende laag op het wateroppervlak vormen. Ze kunnen bij warm weer in stilstaand water ontstaan en dan een gevaarlijk zenuwgif produceren dat, afhankelijk van de hoeveelheid die de hond ervan binnenkrijgt, al binnen een uur na inname dodelijk kan zijn. Symptomen zijn onder meer braken, diarree, zwakte, trillen en toevallen. Er bestaat geen tegengif! Of de hond een besmetting met blauwalg overleeft, hangt af van hoe ernstig de symptomen zijn.
Geen tegengif
Ook bij botulisme draait het om bacteriën die een zenuwgif produceren, waardoor watervogels en vissen kunnen sterven. Hun kadavers kunnen het water besmetten, en vervolgens je hond. De symptomen treden meestal een paar dagen na het zwemmen in besmet water op: braken, diarree en, kenmerkend voor botulisme, verlammingsverschijnselen. En ook hier geldt weer: er is geen tegengif, alleen de symptomen zijn te behandelen. Hoe groter de opgenomen hoeveelheid gifstoffen, des te kleiner de kans op herstel.
Doen!
Check altijd eerst het water waarin je je hond wilt laten zwemmen. Is het al geruime tijd erg warm? Staat het water stil? Drijft er een vieze laag op? Zie je kadavers van eenden liggen, of dode vissen drijven? Staan er waarschuwingsbordjes? Dan niet het water in! Heeft je hond onverhoopt toch een duik in besmet of verdacht water genomen? Spoel hem dan goed af en raadpleeg voor meer informatie je dierenarts om vinger aan de pols te kunnen houden.
Kijk voor een overzicht van schone en veilige zwemlocaties op : www.zwemwater.nl
Even wachten met die bal?
We doen het vaak in een reflex: de bal pakken, die met een flinke worp het water in gooien en dan? Plons! De hond springt er wel achteraan. Maar… hoe zit het met de stroming? Is er een gemaal of afvoerbuis in de buurt? Liggen er verborgen obstakels onder de waterspiegel die voor verwondingen kunnen zorgen? Komt er net een boot voorbijvaren, die voor gevaarlijke zuigkracht zorgt? Zijn er watervogels in de buurt waar de hond ver achteraan kan zwemmen, waardoor hij in de problemen kan komen? En hoe zit het met de waterkant, kan de hond weer op eigen kracht makkelijk aan land komen? Kortom: eerst checken, dan pas gooien!Eerst checken of het veilig is, dan pas achter het speeltje aan!
Lekker poedelen
Is er buiten geen schoon of veilig zwemwater te vinden? Zet dan voor wat spetterpret gewoon een (kinder)zwembadje voor de hond in de tuin. Vul het badje met een laag water, zodat de hond lekker zijn poten kan koelen. Doe wel rustig aan met de spetterpret, want ook van ogenschijnlijk verkoelende waterspelletjes kan een hond oververhit raken.
Wist je dit?
Niet alle honden kunnen zwemmen! Sommige rassen bijvoorbeeld kunnen door hun topzware lichaamsbouw in de problemen komen. Goed zwemmen moet je leren, en je baas het water in volgen is een kwestie van vertrouwen. Het mag voor zich spreken dat je een hond niet leert zwemmen door hem plompverloren in het water te gooien.
Te veel water
Een overdosis water? Dat kan! Honden kunnen tijdens het zwemmen, zeker als ze met hun bek open zwemmen omdat ze bijvoorbeeld een bal vasthouden, onverhoopt te veel water binnenkrijgen en zo een levensgevaarlijke watervergiftiging oplopen. Doordat er dan te veel water de lichaamscellen binnendringt, kunnen allerlei organen danig in de war raken. Symptomen kunnen zijn ongecoördineerd bewegen, verzwakking, lusteloosheid, braken, bleke slijmvliezen, opgeblazen zijn, extreem kwijlen, verwijde pupillen en toevallen. Doen: héél snel naar de dierenarts!
Een hond die tijdens het zwemmen veel water binnenkrijgt, kan ook meer moeten plassen. Houd daar rekening mee en laat hem eventueel extra uit.
Niet alle honden kunnen zwemmen!
Te weinig water kan ook
Een hond die te weinig vocht binnenkrijgt, of veel vocht verliest door braken of langdurige diarree, kan uitdrogen. Vooral puppy’s en oude dieren zijn hier gevoelig voor. Uitdroging is te controleren door de huid bij de schouderbladen tussen uw vingers vast te pakken. Als de huid bij het loslaten in een rimpel blijft staan en niet snel terugvalt, kan er sprake zijn van uitdroging. Ook kan het tandvlees droog en kleverig aanvoelen. Ga dan direct naar de dierenarts!
Tip
Als een hond niet goed wil drinken, kun je het water wat smakelijker maken door er een klein beetje bouillon aan toe te voegen.
Veilig drinkwater
Sommige honden drinken liever buiten uit een vijver, plas of sloot dan uit hun eigen drinkbak, maar dat is niet altijd even veilig: denk aan de hierboven genoemde blauwalg en botulisme, maar ook aan de ziekte van Weil, een infectie die de hond kan oplopen door contact met water dat door rattenurine is besmet. Bovendien horen honden altijd over vers, fris drinkwater te beschikken, waar ze ook zijn, en niet alleen buiten. Zorg dus altijd voor een schone, gevulde drinkbak.
Handig!
Leg een fles bronwater in de auto, zodat je de hond, waar je ook bent, veilig kunt laten drinken. Dat is zeker ook handig voor op reis, want niet overal is het kraanwater even drinkbaar. Bijvoorbeeld omdat het gechloreerd is of, zoals je wel eens ziet bij tankstations, alleen bedoeld is om handen mee te wassen, en niet als drinkwater.
De zee lijkt voor sommige honden wel één grote waterbak! Maar van zeewater drinken kan een viervoeter behoorlijk ziek worden, en hevig gaan braken of flink aan de diarree raken. Neem daarom altijd een fles drinkwater mee naar het strand, en haal de hond uit het water als hij toch zout water wil of blijft drinken.
Prins wenst jou en jouw hond(en) veel veilige waterpret!
Met dank aan Prins petfood

Grasaar gevaarlijk voor uw hond

dinsdag, 05 juni 2018  

Grasaren kunnen dieren behoorlijk dwars zitten. Enkele feiten over het gevaar van grasaren voor uw hond en kat op een rijtje.
Wat is een grasaar?
Grasaren komen voor in het voorjaar en de zomer wanneer het gras gaat bloeien. De groene grasaren worden dan meer geel van kleur door uitdroging en vallen in losse zaden uit elkaar. Aan die zaden zitten weerhaakjes waarmee de grasaren in de vacht van dieren blijven zitten. Zo worden de zaden over grote afstanden verspreid. Door de weerhaakjes kunnen de grasaren in de vacht naar voren kruipen, vandaar hun bijnaam kruipers.
Grasaar problemen
Een grasaar kan bij onze huisdieren problemen geven. Zo kunnen de grasaren in het oor terecht komen, of in het oog en de neus. Ook kunnen ze door de dierenhuid dringen vooral tussen de tenen en aan hoofd en hals. Gevolg is dan vaak een vervelende ontsteking, fistels of een abces. Helemaal vervelend wordt het wanneer de grasaar gaat zwerven door het lichaam van de hond of kat nadat de grasaar is opgegeten. De grasaar kan dan zelfs weer door de huid van dat zelfde dier naar buiten komen. Ze kunnen zich zo gemakkelijk verplaatsen door die weerhaakjes en richten tijdens het transport veel schade aan in het lichaam van het dier.
Symptomen huisdier met grasaar
De symptomen die een dier met een grasaar laat zien zijn afhankelijk van de plaats waar de grasaar zich in het dier heeft genesteld.
Zit de grasaar in het oor: kopschudden en piepen, neus: heftig niezen, oog: heftig knijpen met het oog, keel: hoesten, tussen de tenen: bijten aan de poot, mank lopen, huid: zwelling en pijn.
Geheel verwijderen grasaar
Waar de grasaar zich ook bevindt in het dier, geheel en direct verwijderen is altijd geboden. Uw dierenarts heeft de ervaring om dit snel te doen en zo kan erger leed voorkomen worden. Zeker wanneer de grasaar in het oog zit moet deze vlot verwijderd worden. De kans bestaat dan dat het hoornvlies wordt doorboord en dat het oog verloren gaat.
Grasaar niet geheel verwijderd
Wanneer het niet lukt om de grasaar in zijn geheel te verwijderen dan kan dat problemen geven. De achtergebleven resten kunnen lastige ontstekingen veroorzaken. Lukt het, ook operatief onder narcose, niet om de grasaar in zijn geheel te verwijderen dan kan uw dierenarts er voor kiezen om eventueel onder antibiotica de grasaar “uit te laten zweren”. Maar als het even kan: verwijderen die grasaar.
Check uw hond na iedere wandelingUw dier loopt de meeste kans een grasaar op te lopen in het hogere gras in voorjaar en zomer. Check uw hond dan ook na iedere wandeling bij de eerder genoemde lichaamsdelen op grasaren. Wel zo verstandig.
Bron: Dierenartsenpraktijk Horst

1 2 3 12