Nieuws

Weer een mooi bericht van Olec, oog controle op PHTVL/PHPV : vrij !!!

Herfsttips voor honden

De herfst is een heerlijk seizoen om lekker lange wandelingen te maken met jouw trouwe viervoeter. Het bos ziet er prachtig uit. De herfst is ook een seizoen om weer op een aantal nieuwe dingen te letten. Lees snel verder voor herfsttips voor hondeneigenaren. 

Herfstweer

Naast de mooie natuur staat de herfst ook bekend om het gure weer. Het wordt kouder en er valt veel regen. Let er nu op dat je lieve hond een goede lichaamstemperatuur aanhoudt. Honden met een dunne vacht of als ze geschoren zijn (na bijvoorbeeld een operatie) kunnen vooral snel afkoelen. Hiervoor kan je ze een speciale honden(regen)jas aandoen.  Het kan gevaarlijk zijn als een hond uit plassen gaat drinken. Plassen kunnen veel bacteriën bevatten die gevaarlijk zijn. Waaronder de bacterie die de ziekte van Weil veroorzaakt. Het is dus erg belangrijk om goed op te letten dat jouw trouwe viervoeter niet uit plassen drinkt. Bij stormachtig weer kunnen honden soms erg angstig zijn. Blijf op dit soort momenten bij je maatje en stel hem gerust door knuffels en tegen hem praten. 

De dagen worden korter

En dus wordt het weer eerder donker! Als je gaat wandelen met je hond in het donker, is het wellicht een goed idee om een lichtgevend halsbandje aan te schaffen. Hierdoor is jouw maatje goed zichtbaar voor alle weggebruikers.

Eikels, kastanjes en dennenappels

Dit zijn voor honden hele leuke speeltjes. In eikels (vooral groene eikels) zit een stof die giftig is voor dieren. Als deze heel door worden geslikt, kan dit ook voor verstopping zorgen.  Kastanjes en dennenappels zijn niet giftig. Wel kunnen deze bij inslikken verstopping in de darmen veroorzaken. Pas hier goed op, dieren kunnen hier erg ziek van worden en kan alleen met een operatie worden opgelost.

Paddenstoelen

Paddenstoelen alle kleuren en vormen maken de herfst zeer sfeervol. Honden vinden dit tijdens wandelingen vaak erg interessant. Niet alle paddenstoelen zijn giftig, maar ze zijn er wel. Verschijnselen van een paddenstoelenvergiftiging zijn braken, buikloop en maagklachten. Mocht je deze verschijnselen herkennen bij jouw hond na een wandeling, neem dan contact op met je eigen dierenarts.

Takken

Honden vinden het een heerlijk spelletje om in het bos te gooien met stokken. Helaas kunnen deze speeltjes van de natuur schadelijk zijn voor je lieve maatje. Van een tak kunnen splinters komen die beschadigingen achterlaten in de mond en keel van je hond, deze wondjes kunnen gaan ontsteken. In plaats van een tak, heb je speciale werpsticks om ditzelfde spelletje te spelen.

Dilated cardiomyopathy (DCM), a late-onset condition that can affect dog breeds such as Doberman Pinschers, Boxers, Great Danes, Newfoundlands, Irish Wolfhounds, and English Cocker Spaniels, is a disease of the cardiac muscle that prevents the heart from functioning properly. When caught early, DCM may respond to medical management, slowing the progression of the disease, but DCM can often lead to congestive heart failure.

That’s why Embark has teamed up with Hill’s Pet Nutrition on the largest research study to date investigating genetic risk factors that may lead to Dilated Cardiomyopathy. Leveraging our research-grade genotyping platform, our goal is to develop a first-of-its-kind genetic test to help dog owners and veterinarians identify the potential risk of developing DCM, which can aid early detection and medical intervention. If your dog has been diagnosed with DCM, we urge you to participate.

What we know about DCM

• Causes: Although the cause(s) of canine DCM is unclear, there is evidence that genetics and nutrition are key to its development and progression. There are two known genetic variants (PDK4 and TTN) that may predispose dogs in certain populations of Doberman Pinschers to DCM. While Embark’s research is digging deeper into the reason some dogs with one or both of these variants develop DCM and some do not, Embark is also looking at multiple dog breeds to determine other causative variants.
• Clinical signs: Dogs with DCM may have decreased oxygen in the blood, causing lethargy, weakness, weight loss, and/or collapse. If there is also congestion of fluid in the lungs (congestive heart failure), dogs may experience coughing, increased respiratory rate and/or effort, or abdominal distention. Dogs with DCM may also be predisposed to the development of cardiac arrhythmias.
• Diagnosis: DCM is diagnosed by echocardiography, which is an ultrasound of the heart. Electrocardiography (EKG) may also be used to characterize heart rhythm and to identify arrhythmias.
• Treatment: Oral or injectable cardiac medications can be given in an effort to improve heart function and control arrhythmias, if present. Unfortunately, DCM can only be managed; there is no known cure at this time.

Who can participate in the study

Our goal is to genetically test 1,000+ dogs affected by DCM—the largest sample size studied to date and the first to include any and all breeds as well as mixed-breed dogs. We are actively recruiting dogs who have been diagnosed with DCM through echocardiography performed by a cardiologist. (Please note: dogs simply need to be diagnosed with DCM to qualify, there are no requirements regarding prior DCM-related genetic testing or suspicion of a nutritional component.) 

Respondents will be selected after a full review of medical and nutritional history and clinical data. Our findings will be published in an open-access journal so everyone can benefit from the research.

Qualifying participants will receive:

• A complimentary Embark DNA test, including health, trait, and COI analysis. (Embark provides a free cheek swab with prepaid shipping). All owner and dog information is kept confidential.
• Post-study results —Embark strives to publish in open-access journals
• Future opportunities—participate in new studies on canine health 

Get started now

To see if your dog is eligible to participate, just complete this brief survey. (Please note: specific dates and information regarding veterinary exams, echocardiograms, and medication are needed to complete the survey, so please have your vet records ready.) Even if your dog is not a participant, you can still spread the word. Be sure to tell your breed club and veterinarian about the study, or direct them to research@embarkvet.com for more information.

Thank you for your continued support of our lifesaving canine genetic research projects. Together with industry leaders like Hill’s, our organizational partners, and our research partner, the Cornell University College of Veterinary Medicine, we will realize our mission: to end preventable disease in dogs. Learn more about our other active research projects here.

Mooie gezondheidsuitslagen van Tossa

HD: B , PHTVL/PHPV: graad 1, vWD: vrij, Dilute: vrij, DCM echo en 24 uurs Holter test: op dit moment DCM vrij.

Afgelopen zondag met mijn jongste dametje Pacha naar Duitsland geweest voor haar eerste show op de CAC Show Essen.

Super tevreden voor mijn onervaren (chickie) wat heeft ze zich laten zien en met een mooi resultaat 2 uitmuntend mochten Pacha en ik de dag afsluiten.

Beweging

Hoeveel beweging mag mijn pup?

Helaas is er geen simpel voor alle pups geldend advies over de hoeveelheid beweging die gegeven mag worden. Ik wil in deze nieuwsbrief een aantal richtlijnen geven waarmee u uit de voeten kunt bij uw pup.

Beweging is nuttig en goed voor de ontwikkeling van het skelet en de bespiering van uw hond. Door regelmatig met uw pup te wandelen raakt hij op een goede manier zijn energie kwijt en bouwt u een band met uw pup op. Tijdens de wandeling aan de lijn kunt u al heel vroeg beginnen met oefeningen waardoor uw pup gehoorzaam wordt. Deze oefeningen zijn ook geestelijk vermoeiend voor uw pup en versterken uw relatie met hem. Zorg er altijd voor dat oefenen leuk is, zorg voor voldoende beloning voor u op pad gaat en verwacht niet te veel van uw pup.

Hoelang mag je nu wandelen met uw pup 

Deze vraag is niet specifiek te beantwoorden. Een regel die ik vaak hanteer is, een pup per etmaal ongeveer 5 minuten per levensweek aan actieve lichaamsbeweging mag hebben.

Voor een pup van 7 weken is dat: 7×5 minuten -> 35 minuten actieve levensbeweging/24uur. Daarin zitten ook zijn eigen wilde spelletjes en bewegingen. Deze regel is per ras verschillend. Voor sommige kleinere rassen is dit soms al teveel, terwijl een Border Collie erg ongelukkig wordt als je hem teveel beperkt.

Teveel beweging is ook riskant, op kwetsbare plaatsen, zoals ellebogen en de heupen kunnen ontwikkelingsstoornissen ontstaan, die levenslange consequenties hebben.

Hierbij geldt: loopt uw pup langer dan 3 dagen licht mank zonder aanwijsbare reden, laat hem dan door een dierenarts controleren. Honden lopen niet snel verrekkingen of verdraaiingen op. Veel vaker zijn het problemen in gewrichten die de oorzaak zijn van kreupelheden. Door hier geen aandacht aan te besteden, ontstaan later vaak ernstige, onomkeerbare problemen. Een kreupelheid hoort in het algemeen na 3 dagen verdwenen te zijn. Ook wordt snel gedacht aan ‘groeipijn’ bij jonge honden als ze af en toe mank lopen. Helaas blijkt er echter vaak iets anders aan de hand te zijn.

Ik adviseer sterk om bij jonge honden van grotere rassen/kruisingen die af en toe mank lopen, tussen de 4-10 maanden leeftijd controle röntgenopnames te laten maken van de ellebogen en heupen. Maar ook als uw pup nooit mankt, is het sterk aan te raden om rond de leeftijd van een jaar deze controle röntgenopnames te maken.

Energie

Energie van uw hond kunt u beter later afvloeien in de vorm van gedoseerde wandelingen, dan in de vorm van wild spelgedrag. Maak liever 3-4 kortere wandelingen per dag dan 1 lange. Het allerbelangrijkst is dat u goed in de gaten houdt of uw pup niet te moe wordt. Een pup moet met plezier wandelen. Stappen en draven is beter dan galopperen/rennen. Als u even stilstaat en uw pup gaat meteen liggen, dan is hij mogelijk al moe. Ook hoort uw pup niet duidelijk te hijgen, slingerend te lopen of achter u te gaan lopen. Het is normaal dat uw pup na thuiskomst rustig gaat liggen. Het is belangrijk dat u controleert of hij bij het ontwaken soepel beweegt. Is uw pup stijf of stram, dan is er teveel of te wild bewogen. Gaat de stijfheid niet over met rust, laat uw pup dan controleren door uw dierenarts.

Ondergrond

De ondergrond waarop uw pup loopt maakt ook verschil. Het is het beste om op een gelijkmatige, niet gladde ondergrond te lopen. Laminaat en parket, maar ook rul zand of een ruige ondergrond zoals heide, veroorzaken veel blessures met vaak levenslange gevolgen. Trap lopen mag pas als uw pup de treden goed kan nemen, zonder te springen of te forceren. Het is belangrijk om eerst aan de lijn te oefenen en te leren dat er langzaam gelopen moet worden. Vooral naar beneden denderen is erg riskant.

Spelen

Stoeien en ruig spelen veroorzaken ook veel blessures. Het is zaak om het midden te kiezen tussen normale sociale ontwikkeling en te riskant, overbelastend spelgedrag. Spelen met een rustige, niet te grote, oudere hond is beter dan spelen met een wilde leeftijdsgenoot of in een groep.

Het gooien van dummies is altijd gevaarlijk. Als er iets gegooid wordt, doe dat dan over een korte afstand van maximaal 4 meter. Explosief wegsprinten en afremmen is zeer belastend en riskant voor het jonge skelet. Bij trekspelletjes moet u zich realiseren dat het jonge gebit kwetsbaar is.

Fietsen

Is uw pup een maand of 6 dan kunt u hem leren naast de fiets te lopen. Eerst loopt u zelf met hem aan de rechter kant van de fiets, vervolgens leert u hem netjes aan de rechterkant van de fiets te lopen, terwijl u links loopt. Als dat goed gaat kunt u heel langzaam gaan fietsen. Ook hier geldt: stappen en draven is goed. Rennen is af te raden. Er zijn erg handige systemen te verkrijgen, zoals bijvoorbeeld de springer, waarmee u en uw hond weinig risico lopen op ongelukken. Ook voor de lengte van de fietstocht geldt dat u zelf goed moet controleren op vermoeidheid symptomen van uw hond. Het is beter om wat vaker niet te lang te fietsen, dan plots een flinke tocht te maken.

Onderzoek naar het gebruik van teken- en vlooienmiddelen (isoxazoline gifstoffen) bij honden

Isoxazolines zijn een klasse van bestrijdingsmiddelen (parasiticiden) die aan honden worden voorgeschreven om teken- en vlooieninfestaties onder controle te houden. Deze medicijnen worden als veilig beschouwd omdat ze zogenaamd alleen giftig zijn voor het zenuwstelsel van insecten. Maar een recente studie onthult een andere realiteit: ernstige bijwerkingen, zoals toevallen en zelfs de dood, zijn duizenden keren gemeld bij honden na het gebruik van deze medicijnen.

Risico op bijwerkingen veel hoger dan gerapporteerd

Het team ontdekte ook dat het risico op ernstige bijwerkingen bij het gebruik van isoxazolines veel hoger was dan dat gerapporteerd in de oorspronkelijke Investigational New Drug (IND) -inzending die de FDA had aangevraagd voordat het gebruik van een medicijn werd goedgekeurd.

Criteria van veiligheid onvoldoende

Dr. Dodds legt uit: “Omdat de IND-onderzoeken vooraf werden uitgevoerd bij een beperkt aantal dieren die geen ernstige neurotoxische bijwerkingen vertoonden, is het niet verrassend dat hogere frequenties van dergelijke bijwerkingen werden opgemerkt toen deze geneesmiddelen eenmaal op de markt waren gebracht en aan veel grotere populaties van dieren werden gegeven.  ” Ze is van mening dat de resultaten van deze studie impliceren dat de criteria die de FDA gebruikte om de veiligheid van deze medicijnen te beoordelen, onvoldoende waren en dat er wijzigingen in hun standaardprocedure nodig zijn.

Neurotoxische effecten niet beperkt tot insecten

Ondanks wat de etikettering op producten die momenteel op de markt zijn stelt, toont onze studie duidelijk aan dat de neurotoxische effecten van isoxazolines niet beperkt zijn tot insecten. Het is niet alleen cruciaal dat verdere studies worden uitgevoerd om te begrijpen hoe deze medicijnen verschillende zoogdiersoorten zoals katten, honden en mensen beïnvloeden, maar ook dat fabrikanten vollediger worden in hun productetikettering, zodat dierenartsen en het publiek meer onderscheidingsvermogen kunnen hebben over het gebruik van medicijnen die schadelijk kunnen zijn.

Gepubliceerd in het prestigieuze peer-reviewed tijdschrift Veterinary Medicine and Science. Veterinary Medicine and Science is een peer-reviewed, open access tijdschrift voor de snelle verspreiding van onderzoek op alle gebieden van diergeneeskunde en wetenschap.

De chemische klasse van Isoxazoline van vlooien- en tekenbestrijdingsmiddelen bestaat o.a. uit:
Bravecto (fluralaner) tabletten voor honden
Bravecto (fluralaner) spot on pipet voor katten en honden

Bravecto 1 maand (fluralaner) tabletten voor puppy’s (nieuw)

Bravecto plus (fluralaner en moxidectine) pipet voor katten

Nexgard (afoxalaner) tabletten voor honden
Simparica (sarolaner) tabletten voor honden
Simparica Trio (sarolaner, moxidectine en pyrantel) tabletten voor honden

Credelio (lotilaner) tabletten voor honden

Easecto (sarolaner)

Revolution Plus (selamectine en sarolaner actuele oplossing) voor katten

Lees hier meer over de officiële onderzoeken / publicaties:

https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1002/vms3.285?fbclid=IwAR164VuoMAgNmYh783Wxg_nThNHgoNTGggMFSBCpLI7W4VXlCBcmjf9QLrQ

Met dank aan: teken-vlooien.nl

In het water zonder kater

Denk niet dat het jouw hond niet overkomt: ieder jaar weer overlijden er honden door blauwalg en botulisme. Zwemmen in warm, stilstaand water kan levensgevaarlijk en fataal zijn. 

Blauwalgen zijn bacteriën die lijken op wier of alg en een olieachtige, stinkende laag op het wateroppervlak vormen. Ze kunnen bij warm weer in stilstaand water ontstaan en dan een gevaarlijk zenuwgif produceren dat, afhankelijk van de hoeveelheid die de hond ervan binnenkrijgt, al binnen een uur na inname dodelijk kan zijn. Symptomen zijn onder meer braken, diarree, zwakte, trillen en toevallen. Er bestaat geen tegengif! Of de hond een besmetting met blauwalg overleeft, hangt af van hoe ernstig de symptomen zijn.

Geen tegengif

Ook bij botulisme draait het om bacteriën die een zenuwgif produceren, waardoor watervogels en vissen kunnen sterven. Hun kadavers kunnen het water besmetten, en vervolgens je hond. De symptomen treden meestal een paar dagen na het zwemmen in besmet water op: braken, diarree en, kenmerkend voor botulisme, verlammingsverschijnselen. En ook hier geldt weer: er is geen tegengif, alleen de symptomen zijn te behandelen. Hoe groter de opgenomen hoeveelheid gifstoffen, des te kleiner de kans op herstel. 

Doen!

Check altijd eerst het water waarin je je hond wilt laten zwemmen. Is het al geruime tijd erg warm? Staat het water stil? Drijft er een vieze laag op? Zie je kadavers van eenden liggen, of dode vissen drijven? Staan er waarschuwingsbordjes? Dan niet het water in! Heeft je hond onverhoopt toch een duik in besmet of verdacht water genomen? Spoel hem dan goed af en raadpleeg voor meer informatie je dierenarts om vinger aan de pols te kunnen houden.

Schoon en veilig

Kijk voor een overzicht van schone en veilige zwemlocaties op www.zwemwater.nl

Even wachten met die bal?

We doen het vaak in een reflex: de bal pakken, die met een flinke worp het water in gooien en dan? Plons! De hond springt er wel achteraan. Maar… hoe zit het met de stroming? Is er een gemaal of afvoerbuis in de buurt? Liggen er verborgen obstakels onder de waterspiegel die voor verwondingen kunnen zorgen? Komt er net een boot voorbijvaren, die voor gevaarlijke zuigkracht zorgt? Zijn er watervogels in de buurt waar de hond ver achteraan kan zwemmen, waardoor hij in de problemen kan komen? En hoe zit het met de waterkant, kan de hond weer op eigen kracht makkelijk aan land komen? Kortom: eerst checken, dan pas gooien!

Lekker poedelen

Is er buiten geen schoon of veilig zwemwater te vinden? Zet dan voor wat spetterpret gewoon een (kinder)zwembadje voor de hond in de tuin. Vul het badje met een laag water, zodat de hond lekker zijn poten kan koelen. Leuke bezighouder: het spelletje snorkelworst.Doe wel rustig aan met de spetterpret, want ook van ogenschijnlijk verkoelende waterspelletjes kan een hond oververhit raken.

Wist je dit?

Niet alle honden kunnen zwemmen! Sommige rassen bijvoorbeeld kunnen door hun topzware lichaamsbouw in de problemen komen.Goed zwemmen moet je leren, en je baas het water in volgen is een kwestie van vertrouwen.Het mag voor zich spreken dat je een hond niet leert zwemmen door hem plompverloren in het water te gooien. 

Te veel water

Een overdosis water? Dat kan! Honden kunnen tijdens het zwemmen, zeker als ze met hun bek open zwemmen omdat ze bijvoorbeeld een bal vasthouden, onverhoopt te veel water binnenkrijgen en zo een levensgevaarlijke watervergiftiging oplopen. Doordat er dan te veel water de lichaamscellen binnendringt, kunnen allerlei organen danig in de war raken. Symptomen kunnen zijn ongecoördineerd bewegen, verzwakking, lusteloosheid, braken, bleke slijmvliezen, opgeblazen zijn, extreem kwijlen, verwijde pupillen en toevallen. Doen: héél snel naar de dierenarts!

Doen!

Een hond die tijdens het zwemmen veel water binnenkrijgt, kan ook meer moeten plassen. Houd daar rekening mee en laat hem eventueel extra uit.

Niet alle honden kunnen zwemmen!

Te weinig water kan ook

Een hond die te weinig vocht binnenkrijgt, of veel vocht verliest door braken of langdurige diarree, kan uitdrogen. Vooral puppy’s en oude dieren zijn hier gevoelig voor. Uitdroging is te controleren door de huid bij de schouderbladen tussen uw vingers vast te pakken. Als de huid bij het loslaten in een rimpel blijft staan en niet snel terugvalt, kan er sprake zijn van uitdroging. Ook kan het tandvlees droog en kleverig aanvoelen. Ga dan direct naar de dierenarts!

Tip

Als een hond niet goed wil drinken, kun je het water wat smakelijker maken door er een klein beetje bouillon aan toe te voegen.

Veilig drinkwater

Sommige honden drinken liever buiten uit een vijver, plas of sloot dan uit hun eigen drinkbak, maar dat is niet altijd even

veilig: denk aan de hierboven genoemde blauwalg en botulisme, maar ook aan de ziekte van Weil, een infectie die de hond kan oplopen door contact met water dat door rattenurine is besmet. Bovendien horen honden altijd over vers, fris drinkwater te beschikken, waar ze ook zijn, en niet alleen buiten. Zorg dus altijd voor een schone, gevulde drinkbak.

Handig!

Leg een fles bronwater in de auto, zodat je de hond, waar je ook bent, veilig kunt laten drinken. Dat is zeker ook handig voor op reis, want niet overal is het kraanwater even drinkbaar. Bijvoorbeeld omdat het gechloreerd is of, zoals je wel eens ziet bij tankstations, alleen bedoeld is om handen mee te wassen, en niet als drinkwater.

Een hond is geen zeehond

De zee lijkt voor sommige honden wel één grote waterbak! Maar van zeewater drinken kan een viervoeter behoorlijk ziek worden, en hevig gaan braken of flink aan de diarree raken. Neem daarom altijd een fles drinkwater mee naar het strand, en haal de hond uit het water als hij toch zout water wil of blijft drinken.

Prins wenst jou en jouw hond(en) veel veilige waterpret!

Gestoken door wesp of bij

Vaak wordt de hond gestoken in de bek, omdat de hond naar de wesp/bij hapt. Wanneer de hond deze te pakken heeft kan de wesp of bij gaan steken. In het ergste geval geeft de hond een allergische reactie op de wespensteek. Op dat moment kan er een zwelling in de bek ontstaan waardoor de hond moeite kan krijgen met ademhalen.

Verschil in de steken van een wesp of bij

Wespen kunnen met een angel meerdere keren steken. De angel van een wesp blijft om deze reden meestal niet in het lijf zitten.

Bij de bijen steekt alleen het vrouwtje. Dit doen ze alleen als ze echt in gevaar zijn, de bij sterft namelijk zodra zij steekt. De angel van een bij heeft weerhaakjes en blijft meestal in de huid zitten. 

Wat te doen na een steek?

Zit de angel er nog in? Probeer deze weg te halen door er met een droge doek voorzichtig overheen te wrijven of weg te schrapen. Verwijder de angel NIET met een pincet, er kan dan door de druk namelijk nog meer gif in je hond terecht komen.

• Koel de plek met een koude natte doek of met een koelelement uit de vriezer met een theedoek erom heen om zwelling proberen te voorkomen
• Een zalf van menthol of calendula kan irritatie van de huid tegengaan en de pijn verminderen
• Neem contact op met de dierenarts om te overleggen of je even met je hond langs moet komen
• Is de hond in de bek gestoken? Zwelt bijvoorbeeld de tong op of vermoed je een allergische reactie? Ga dan direct naar de dierenarts